Acil servise başvuran çocuk hastaların ebeveynlerinin psikolojik sağlamlıklarının ve saldırganlık eğilimlerinin belirlenmesi

Abstract

Bu araştırma acil servise başvuran çocuk hastaların ebeveynlerinin psikolojik sağlamlıklarının ve saldırganlık eğilimlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İznik Devlet Hastanesi’ne başvuran 0-18 yaş arası çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Araştırmaya 368 ebeveyn katılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla sosyodemografik bilgi formu, Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği (BPSÖ), Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği Kısa Formu (CDPSÖ-KF) kullanılmıştır. Anket formları katılımcı ebeveynlerden yüz yüze toplanmıştır. Elde edilen veriler Pearson Korelasyon analizi, Bağımsız Gruplar t testi, Tek Yönlü ANOVA Analizi, Bonferroni testi, Linear Regresyon Analizi ile incelenmiştir. Araştırmaya katılan ebeveynlerin cinsiyet dağılımı incelendiğinde, katılımcıların %53,8’inin kadın (anne), %46,2’sinin ise erkek (baba) olduğu saptanmıştır. Ebeveynlerin psikolojik sağlamlık düzeyleri ve saldırganlık eğilimleri ile cinsiyet, yaş, evlilik süresi, çocuk sayısı, çocuk yaşı, eğitim durumu, eş eğitim durumu, gelir düzeyi gibi değişkenler arasında anlamlı düzeyde farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Bununla beraber acil servise başvuran akut ve kronik olgular arasında BPSÖ ile CDPSÖ-KF puanları yönünden anlamlı fark bulunamamıştır (p > 0,05). Araştırma sonuçlarına göre, ebeveynlerin psikolojik sağlamlık düzeyleri ve saldırganlık eğilimlerinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Yapılan korelasyon analizinde psikolojik sağlamlık (CDPSÖ-KF) puanları ile BPSÖ (r=-0,499, p<0,001), fiziksel saldırganlık (r=-0,454, p<0,001), öfke (r=-0,484, p<0,001), düşmanlık (r=-0,466, p<0,001), sözel saldırganlık (r=-0,350, p<0,001) puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı seviyede negatif korelasyon olduğu saptanmıştır. Bu bağlamda araştırma verilerine göre psikolojik sağlamlık düzeylerinin artması ile saldırganlık, fiziksel saldırganlık, düşmanlık, sözel saldırganlık ve öfke alt boyutlarında anlamlı bir şekilde azalma meydana gelmektedir.

This study aimed to determine the psychological resilience and aggression tendencies of parents whose children were admitted to the emergency department. The study group consisted of parents of children aged 0–18 who presented to İznik State Hospital, with a total of 368 parents participating. Data were collected through a Sociodemographic Information Form, the Buss-Perry Aggression Questionnaire (BPAQ), and the Connor-Davidson Resilience Scale – Short Form (CD-RISC-10). The questionnaires were administered face-to-face. Data analysis was conducted using Pearson correlation, independent samples t-test, one-way ANOVA, Bonferroni test, and linear regression analysis. Findings revealed that 53.8% of the participants were female (mothers), and 46.2% were male (fathers). Significant differences were observed in aggression and psychological resilience scores based on gender, age, duration of marriage, number of children, child’s age, parental and spousal education levels, and perceived income level. No significant differences were found in BPAQ and CD-RISC-10 scores based on whether the child’s emergency admission was due to acute or chronic conditions (p > 0.05). Overall, both psychological resilience and aggression levels were found to be moderate among the parents. A statistically significant negative correlation was found between psychological resilience and aggression (r = -0.499, p < 0.001), including physical aggression (r = -0.454), anger (r = -0.484), hostility (r = -0.466), and verbal aggression (r = -0.350). These results suggest that higher psychological resilience is associated with lower levels of aggression and its subcomponents.