Fransızca ve Türkçe’de yönelme ve kalma durumlarına ilişkin karşıtsal bir çalışma

Abstract

Uygulamalı Dilbilimin yan alanı olarak kabul edilen ayrımsal dilbilim, etkili dil öğretimi için yabancı dil öğretimine gereç oluşturur. Bu amaçla ana dili (L1) ile öğretilecek dil (L2) arasında karşılaştırma yapar ve diller arasındaki farklılıkların öğrencide olumsuz aktarım hatalarına neden olacağı varsayımından hareketle, bu farklılıkların önceden saptanarak olumsuz aktarım hatalarının giderilmesine yönelik bazı öneriler sunar. Bu çalışmada Fransızca’yı yabancı dil olarak öğrenen Türk öğrencilerin, Türkçe’deki yönelme ve kalma durumlarına ilişkin Fransızca öğreniminde yaptıkları olumsuz aktarım hataları ayrımsal çözümleme yöntemiyle belirlenmeye çalışılmıştır.

Considérée comme le domaine secondaire de la linguistique appliquée, l’analyse contrastive propose du matériel pour un meilleur enseignement des langues étrangères. Dans cet objectif, elle compare la langue maternelle (L1) avec la langue cible (L2). Supposant que les différences entre les deux langues créent des erreurs d’interférences négatives chez l’étudiant, elle les identifie et apporte certaines propositions nécessaires pour s’en débarrasser. Dans cette recherche, avec la méthode de l’analyse contrastive, nous avons essayé de préciser les erreurs d’interférence négatives des étudiants turcs du français langue étrangère, relatives aux suffixes de cas (selon le système de déclinaisons turques) appelés le datif et le locatif qui correspondent aux différentes ou parfois identiques prépositions en français.