Subklinik hipotiroidinin metabolik etkisi ve ateroskleroz gelişimine katkısı: L-tiroksin tedavisi faydalı mı?

Abstract

Subklinik hipotiroidi (sHT), tiroid stimüle edici hormon (TSH) değerinin yüksek, serbest tiroid hormonlarının normal olduğu bir klinik durum olarak tanımlanır. sHT ile artmış kardiyovasküler hastalık (KVH) ve ateroskleroz riski arasında ilişki olduğu birçok çalışma tarafından ortaya konmuştur. Bu ilişki, genel olarak sHT'de görülebilen dislipidemiye atfedilmiştir. Fakat bu veriler, çalışmaların hepsi tarafından doğrulanamamıştır. Bundan dolayı, araştırmacılar tarafından başka risk faktörlerinin olabileceği düşüncesi ortaya atılmıştır. Geleneksel olmayan KVH risk faktörleri içinde, apo A1, apo B100, Lp(a), hsC-reaktif protein (hsCRP), fibrinojen ve total homosistein (tHcy) en belli başlı olanlarıdır. Ayrıca paraoksanaz 1 (PON 1) aktivitesi, ateroskleroz riskinin artmış olduğu miyokard infarktüsü (MI), diyabet mellitus (DM) ve familyal hiperkolesterolemi gibi hastalıklarda düşük olarak saptanmış olan, HDL kolesterolün (HDL-K) anti-oksidan etkisinden sorumlu bir enzimdir. Hafif dereceli sHT'li bayan hastalarda, antropometrik ve hemodinamik özellikleri, lipid parametreleri, hsCRP, tHcy, fibrinojen, ve PON 1 aktivitesini, ayrıca L-T4 tedavisinin etkilerini araştırmayı amaçladık. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları A.B.D polikliniklerine başvuran hafif dereceli 27 sHT'li bayan hastayı çalışmaya dahil ettik. Tüm hastalara TRH stimülasyon testi yaptık. Dört ay boyunca takip ettik. Hastaları tedavili (n=12) ve tedavisiz (n=15) olarak 2 guruba ayırdık. Tedavi edilen guruptaki hastaların sistolik ve diastolik kan basınçları, tedavisiz guruba göre istatistiksel olarak anlamlı düşüş gösterdi. Öte yandan, antropometrik özelliklerde, lipid parametrelerinde, hsCRP, tHcy, fibrinojen ve PON 1 aktvitesinde anlamlı bir fark saptamadık. Sonuç olarak; L-T4 tedavisinin hafif derecedeki sHT'li hastalarda KVH ve ateroskleroz risk faktörlerinde anlamlı değişiklik yapmadığını saptadık. Diğer çalışmalarda gösterilen olumlu etkilerin, sHT'li hastaların hafif derecede olmamasına, TSH seviyelerinin 10 mlU/ml'nin üstünde olmasına bağlı olduğunu düşündük.

Subclinical hypothyroidism (sHT) is defined as a clinical status associated with normal free thyroid hormone levels and high thyroid stimulating hormone (TSH) level. Several studies demonstrated the relation between increased risk of cardiovascular disease (CVD) and atherosclerosis in sHT. This relation was attributed to dyslipidemia which is common in sHT. However, these results were not confirmed in all studies. Therefore, researchers suggested that there could be other risk factors. Apo A1, apo B100, Lp(a), hsC-reactive protein (hsCRP), fibrinogen and total homocysteinemia (tHcy) are the main non-traditional cardiovascular risk factors. In addition, paraoxon 1 (PON 1) activity is an enzyme responsible for the anti-oxidant effect of HDL cholesterol that is decreased in myocardial infarction (Ml), diabetes mellitus (OM) and familial hypercholesterolemia, where there is an increased risk of atherosclerosis. We aimed to investigate the effects of L-thyroxine (L-T4) treatment in women with sHT on the anthropometric and hemodynamic properties, lipid parameters, hsCRP, !Hey, fibrinogen and PON 1 activity. We enrolled 27 women with mild sHT referred to Uludag University Faculty of Medicine Internal Medicine out-patients' clinics. All patients underwent TRH stimulation test. Patients were seperated into two groups; Patients receiving treatment (n=12) and patients not receiving treatment (n=15) and were followed up for four months. Systolic and diastolic blood pressure was significantly decreased in the treatment group, compared with non-treated group. However, we did not find any significant difference in anthropometric properties, lipid parameters, hsCRP, !Hey, fibrinogen and PON 1 activity between two groups. In conclusion, we could not find any evidence that L-T4 treatment is useful in patients with mild sHT with respect to CVD and atherosclerosis risk factors. On the other hand, the same may not be true for patients with a TSH value greater than 1 OmlU/ml.