Kamerun’da konvansiyonel ve organik meyve yetiştiricilerinin karlılık ve etkinlik düzeylerinin karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışmada, Kamerun’da ananas ve kakao üretiminde organik ve konvansiyonel üretim sistemlerinin karlılık ve etkinliklerinin karşılaştırmalı olarak analizi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, 81 ananas (71 konvansiyonel, 10 organik) ve 107 kakao üreticisinden (93 konvansiyonel, 14 organik) oluşan bir örneklemden yüz yüze anket yoluyla birincil veriler elde edilmiştir. Anket verilerine göre, ananas ve kakao üretimi yapan işletmelerin sosyo-ekonomik özellikleri ortaya koyulmuştur. Ayrıca, organik ve konvansiyonel üretim yapan işletmelerin değişken masrafları, gayrisafi üretim değerleri ve brüt karları hesaplanmıştır. Ananas ve kakao üreten işletmelerin kar etkinliklerinin belirlenmesi amacıyla parametrik bir yöntem olan Stokastik Sınır Analizi (SFA) kullanılmıştır. Ananas işletmelerinin ortalama arazi büyüklüğü 16,36 da iken, organik ve konvansiyonel üretim yapan ananas işletmelerinin arazi büyüklüğü sırasıyla, 10,5 da ve 17,19 da’dır. Kakao işletmelerinin ise ortalama arazi büyüklüğü 42,05 da olup, organik ve konvansiyel üretim yapan işletmelerin ortalama işletme büyüklüğü sırasıyla, 34,64 ve 43,17’dir. Ananas üreten işletmelerin ortalama brüt karı 353 140 FCFA/da, kakao üreten işletmelerin brüt karının ise 52 031 FCFA/da olduğu belirlenmiştir. Her iki ürün için organik üretim yapan işletmelerin brüt karı konvansiyonele göre daha yüksektir. Stokastik kar etkinliği skorlarına göre ananas üretiminde kar etkinliği ortalaması 0,83, organik üretim yapan işletmeler için 0,59 ve konvasiyonel üretim yapan işletmeler için 0,86’dır. Kakao üretiminde ortalama kar etkinliği 0,90, organik ve konvansiyonel üretim yapan işletmeler için sırasıyla 0,68 ve 0,94’tür. Kar etkinlik analizi sonuçlarına göre, organik üretim yapan işletmelerin konvansiyonel üretim yapan işletmelere göre etkinsizliklerinin fazla olduğu belirlenmiştir. Organik tarım yapan işletmelerin etkinsizliğini azaltmak amacıyla: organik tarımın ulusal tarım stratejilerine entegre edilmesi; organik girdilerin sübvanse edilmesi; üreticilerin teknik kapasitelerinin eğitim yoluyla güçlendirilmesi; kooperatiflerin geliştirilmesi ve katma değeri yüksek tedarik zincirlerinin (meyve suyu, kurutulmuş meyve) desteklenmesi; özellikle kadınlar ve gençler hedef alınarak kırsal krediye erişimin kolaylaştırılması yönünde politikalar geliştirilmelidir.This study aimed to conduct a comparative analysis of the profitability and efficiency of organic and conventional production systems in pineapple and cocoa farming in Cameroon. For this purpose, primary data were collected through face-to-face surveys from a sample of 81 pineapple producers (71 conventional, 10 organic) and 107 cocoa producers (93 conventional, 14 organic). Based on the survey data, the socio-economic characteristics of the farms producing pineapple and cocoa were identified. In addition, the variable costs, gross production values, and gross profits of farms practicing organic and conventional production were calculated. In order to determine the profit efficiency of pineapple and cocoa producers, a parametric method Stochastic Frontier Analysis (SFA) was employed. The average land size of pineapple farms is 16,36 da, while the land sizes for organic and conventional pineapple farms are 10,5 da and 17,19 da, respectively. The average land size of cocoa farms is 42,05 da, with organic and conventional cocoa farms having average sizes of 34,64 da and 43,17 da, respectively. The average gross profit for pineapple producers was found to be 353 140 FCFA/da, while the average gross profit for cocoa producers was 52 031 FCFA/da. For both crops, the gross profit of organic producers was higher than that of conventional ones. According to the stochastic profit efficiency scores, the average profit efficiency in pineapple production is 0,83, with scores of 0,59 for organic and 0,86 for conventional producers. In cocoa production, the average profit efficiency is 0,90, with organic and conventional producers scoring 0,68 and 0,94, respectively. The results of the profit efficiency analysis indicate that organic producers exhibit greater inefficiency compared to conventional producers. To reduce the inefficiency of farms engaged in organic agriculture, policies should be developed to: integrate organic farming into national agricultural strategies; subsidize organic inputs; strengthen the technical capacities of producers through training; support the development of cooperatives and high value-added supply chains (such as juice and dried fruit); and facilitate access to rural credit, especially targeting women and young people.