Mitral darlığında cerrahi tedavinin hemodinamik etkileri

Abstract

Mitral darlığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan 17 olgunun hemodinamik özellikleri incelendi. Onbir olguya St.Jude bileaflet metalik kapak replasmanı, 6 olguya açık mitral komisurotomi yapıldı. Olguların tümünde preoperatif ve postoperatif 24. saatte Swan-ganz kateteri aracılığıyla pulmoner ve sistemik hemodinamik ölçümler yapıldı. Tüm olgularda preoperatif Ekokardiyografi ile cerrahi kararı verildi, 40 yaşın üzerindeki olgulara beraberinde kalp kateterizasyonu ve koroner anjiografi yapıldı. Postoperatif 2. ayda Ekokardiyografi tekrarlandı. Anestezi indüksiyon öncesi ortalama CI ortalama 2.7 L/dk/m² iken postoperatif 24. saatte ortalama 3.7 L/dk/m²'ye yükseldi. PVRI preoperatif ortalama 989 dyn-sec-m²/ cm -⁵ iken postoperati f 24. saatte ortalama 85dyn-sec-m²/ cm -⁵'ya düştü. Açık komisurotomi ile MVR arasında hemodinamik açıdan anlamlı bir fark yoktu. Preoperatif Ekokardiyografide açık mitral komisurotomi yapılan olgularda MKA ortalama 1.16 cm², transvalvar ortalama diyastolik basınç gradienti ortalama 16.5 mmHg iken, postoperatif 2. ayda MKA ortamala 3.19 cm², transvalvar basınç gradienti ise ortalama 4.78 mmHg idi. MVR yapılan 11 olguda MKA preoperatif ortalama 1.27 cm², transvalvar basınç gradienti ortalama 17.1 mmHg iken, postoperatif 2. ayda MKA ortalama 3.4 cm², transvalvar basınç gradienti ise ortalama 4.02 mmHg idi. Sol ventrikül boyutları ve fonksiyonlarında Ekokardiyografi değerlendirilmelerinde ise preoperatif ve postoperatif dönemde önemli bir fark yoktu. Ejeksiyon fraksiyonu preoperatif ortalama 0.52 iken postoperatif 2. ayda 0.54 olarak saptandı. M itral kapak alanı, mitral kapakta gradient, pu Imoner vasküler rezistans ve kardiyak indeks göz önüne alındığında cerrahi tedavi hastanın hemodinamisini oldukça iyi yönde etkilemektedir. Bu açıdan replasman ile komisurotomi arasında anlamlı fark yoktur.