Diskiform makula dejenerasyonları ve laser tedavisi

Abstract

Dünyada körlük nedenlerinin başında gelen yaşla ilgili makuler dejenerasyonlar (YMD) ve bazı diğer bozukluklarda görülen sübretinal neovaskularizasyonlar (SRN) görmeyi ciddi olarak tehdid eden bir kompl ikasy ondur. Bu sorunun tedasin de kullanılan LASER fotokoagulasyonu (FK) tekniğinin hastalı ğın prognozunu ne ölçüde etkileyebildiğini anlamak, argon- green (514 nm) ve DYE LASER (590-830 run) olmak üzere iki LASER tipi arasında tedavi prognozu açısından fark olup olmadığını araştırmak, DMD tanısı konan bu vakalarda demografik ve etyolojik dağılımı saptamak amacıyla prospektif ancak randomize olmayan kontrollü bir çalışma yapılmıştır. 75 'i erkek 57 'si kadın toplam 87 vakanın 132 gözü çalışma kap samına alınmış ve bunların 41 'ine (% 31) LASER FK tedavisi (20 'sine argon-green, 162sına DYE LASER ve 5 'ine de karışık tedavi) uygulanırken, 91' i (% 89) tedavisiz takip edilmiştir.-48- 132 vakanın 22'si (% 18.6) 45 yaş alrı grupta yer alırken 82'si (% 82.1) ise 80 yaş ve üstünde bulunmuştur. Etyoloji- lerine baktığımızda ise 97 vaka ile (% 73.5) YMD'lar en yüksek orana sahip bulunmuştur. Tedavi edilen ve edilmeyen gözler ortalama 13 ve 15 ay süre ile takip edilmişler ve görsel prognoz olarak DMD'daki SRN'ların LASER ile tedavisinin bu vakalarda- ciddi görme kaybı riskini azalttığının ortalama i yıl süre ile preop görmeyi koruyabildiğimizi daha sonra nüksler nedeniyle görme nin azaldığını gözledik. Tedavi hem argon-green hemde DYE LASER ile başarılı bir şekilde yapılmış fakat görsel sonuçlar açısından argon-green LASER lehine fark bulunmuştur. Takip süreleri dikkate alındığında ise argon-green LASER lehine olan bu fark önemsizleşmektedir. Sonuçta tedavi seçim kriterlerine uygun SRN'ların LASER FK' ile tedavilerinin vizüel prognozu olumlu yönde etkilediği, dalga boyu seçiminin mevcut verilere göre bir önem arzetmedi ği ve tedavi seçim kriterlerine uyan vakaların bu tedavinin önerilmesi gerektiği kanısına varılmıştır.