Davranışsal finansın yatırım teorisine katkısı üzerine bir değerlendirme

Abstract

İktisat ve finans alanlarının büyük bir kısmı insanların rasyonel hareket ettikleri ve ister yatırım isterse de diğer iktisadi karar alma süreçlerinde tam bilgiye sahip oldukları esasına dayanmaktadır. Bu açıdan şimdiye kadar birçok teori ve modeller geliştirilmiştir. Bundan farklı olarak birçok çalışmalarda da insanların irrasyonel davrandıklarını ve böylece iktisadi ve finansal teorilerin piyasayla uyuşmadığı saptanmıştır. Bu çerçevede davranışsallık olgusu gelişerek, kendisine ekonomik kavramların içinde önemli bir yer edinmiştir. Bireylerin rasyonel değil, dış faktörlerden etkilenen, duygu ve düşüncelerine yenik düşebilen bir varlık kabul edilmesi gerektiğini, yatırımcı bireylerin, yatırım kararları alırken sadece risk ve getiriye odaklanmayıp diğer değişkenleri de işin içine katması gerektiğini ve bu kararların fayda maksimizasyonu ilkesine göre değil, olabilecek en iyi ihtimalle verilmesi gerektiğini varsayım olarak nitelendirmiştir. Davranışsal finansta bireyin dış faktörlerden etkilenerek yatırım kararlarında psikolojik ve bilişsel eğilimler sergilemesi, bu kararların verilmesinde önemli bir etken olmuş ve bu eğilimlere karşı stratejilerin oluşturulması bireylerin yatırım kararlarına ışık tutulabileceğine inanılmaktadır.

Most of the fields of economics and finance are based on the principle that people act rationally and have full knowledge in investment or other economic decision-making processes. In this respect, many theories and models have been developed so far. On the other hand, in many studies, it has been determined that people behave irrationally and thus economic and financial theories do not match with the market. In this framework, the phenomenon of behavioral development has gained an important place in economic concepts. Individuals should be accepted as an asset that is not rational, affected by external factors and can succumb to their feelings and thoughts, that investor individuals should not only focus on risk and return while making investment decisions, but should also include other variables, and that these decisions should not be based on the principle of utility maximization, but at best possible described it as an assumption. In behavioral finance, the individual's display of psychological and cognitive tendencies in investment decisions by being influenced by external factors has been an important factor in making these decisions, and it is believed that the creation of strategies against these tendencies can shed a light on the investment decisions of individuals.