Envârü᾿l-Âşıkîn᾿in Pertev Paşa nüshası (264b-396b) (Giriş, ses bilgisi, metin, dizin, tıpkıbasım örnekleri)

Abstract

Eski Anadolu Türkçesi döneminde Ahmed-i Bîcân tarafından XV. yüzyılın ilk yarısında kaleme alınan Envârü’l-Âşıkîn adlı eser, Türk dilinin eserin yazıldığı dönemdeki özelliklerini yansıtması nedeniyle Eski Anadolu Türkçesi alanındaki çalışmalara da katkı sunmak adına tez konusu olarak seçilmiştir. Tez çalışmamızda eserin bilinen en eski nüshası olan Pertev Paşa nüshasının 264b-396b varakları esas alınmıştır. Pertev Paşa nüshası İstanbul Süleymaniye Kütüphane’sinde bulunmakla beraber yazıldığı dönemden bu zamana kadar halk tarafından çokça okunan Envârü’l-Âşıkîn adlı eserin muhtelif yerlerde çok sayıda yazma nüshası bulunmaktadır. Tez çalışması temelde beş ana bölümden oluşmaktadır. Bunlar: Giriş, Ses Bilgisi, Metin, Dizin ve Tıpkıbasım Örnekleri’dir. Çalışmanın ilk bölümünde Eski Anadolu Türkçesi, Envârü’l-Âşıkîn ve eserin yazarı Ahmed-i Bîcân hakkında genel bilgiler verilmiştir. Ses Bilgisi bölümünde çalışmaya konu olan varaklar arasında kalan bölümdeki ses hadiseleri incelenmiştir. Metin kısmında metnin bilinen en eski nüshası olan Pertev Paşa nüshasının 264b-396b varakları arasında kalan kısmın transkripsiyonlu metni verilmiştir. Çalışmanın Dizin bölümünde metnin gramatiksel dizini verilmiş olup son bölümünde ise Pertev Paşa nüshasından tıpkıbasım örnekleri sunulmuştur.

During the Old Anatolian Turkish period, the work named Envârü'l-Âşıkîn that reflects the characteristics of the Turkish language at the time it was written, written by Ahmed-i Bîcân in the first half of the XV. Century was chosen as a thesis topic to contribute to the studies in the field of Old Anatolian Turkish. In our thesis, the sheets between 264b-396b of the Pertev Pasha copy, which is the oldest known copy of the work, were taken as basis. Although there is Pertev Paşa Copy in the İstanbul Süleymaniye Library, There are many manuscript copies of the work named Envârü'l-Âşıkîn which has been widely read by the public since the time it was written, in various places. The thesis study basically consists of five main parts. These are: Introduction, Phonics, Text, Index and Facsimile Samples. In the first part of the study general information about Old Anatolian Turkish, Envârü'l-Âşıkîn and the author of the work Ahmed-i Bîcân is given. In the Phonetics section, the sound events in the section between the leafs that are the subject of the study were examined. In the text section, the transcribed text of the part between the 264b-396b sheets of the Pertev Pasha copy which is the oldest known copy of the text has been given. The grammatical index of the text is given in the Index section and in the last part of the study,facsimile examples from Pertev Pasha copy has been quoted.