Türkiye’de umut ve mutluluk düzeyi oranlarının mekânsal dağılımı

Abstract

Bölgelerarasındaki farklılıklar mekânsal analiz yöntemleriyle incelenebilir. Gerçek hayat ilişkilerini açıklarken konum etkilerini de dikkate alan mekânsal analiz yöntemleri, son yıllarda istatistiksel analizlerde sıklıkla kullanılmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin illerine ait umut ve mutluluk düzeyi oranları için bölgesel ayrışmaları incelemektir. Bu doğrultuda, umut ve mutluluk düzeyi oranlarının mekânsal örüntüsü dolayısıyla bölgelerarası farklılıklar belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar; yüksek umut düzeyi oranına ve düşük umut düzeyi oranına sahip illerin kümelenme eğiliminde olduğunu ve illerin yayılma etkisiyle birbirini etkilediklerini göstermektedir. Mutluluk düzeyi oranlarında ise benzer doğrultuda kümelenme tespit edilememiştir.

Regional differences could be analyzed using spatial analysis techniques. Spatial analysis methods, which take into account the location effects, have been widely used in the statistical analysis in recent years. The aim of this study is to investigate the disparities in regional hope level and happiness level in Turkey’s provinces. For this purpose, spatial patterns and differences in regional hope level rates and happiness level are put forward. The findings indicate that provinces marked by high hope level and low hope level tend to be spatially clustered and hope level in one province tends to spillover to neighboring provinces. Clustering hasn’t been determined in happiness level rates.