Yasak sorgu yöntemleri ve bunların sonucunda elde edilen delillerin hukukumuzda ve Batı Hukukundaki geçerliliği

Abstract

Suçların aydınlatılmasında ve suçluların ortaya çıkartılmasında bilimsel yöntemlere ragmen, sanık beyanı bu konudaki öneminden günümüzde fazla birsey kaybetmis degildir. Bunun sonucu olarak hazırlık sorusturmasını yürüten kolluk tarafından yapılan sanık sorgulamasının önemi tartısılmazdır. Kolluk, sorguda birtakım sorgu teknik ve taktiklerini uygulamaktadır. Hukuka aykırılık sınırına varmadıgı, sanıgın iradi karar verebilme hürriyetini ihlal etmedigi sürece kollugun sorgusunda uyguladıgı teknik ve taktikler hukukidir ve hazırlık sorusturmasının gereklerinden biridir. Sorgulayan kisinin sanıga karsı zor kullanması ya da yasak sorgu yöntemlerine basvurması hallerinde sanıgın iradi karar verme hurriyeti korunmamıs olmaktadır. Oysa sanıgın kendini suçlamama esası, birtakım hukuka aykırı yöntemlerle, sanıgın kendi alehine sonuç doguracak davranıslara zorlanmasını yasaklamaktadır. Bu yasakla korunmak istenen fayda; sanıgın kendi kaderini belirleme ve bunun kisisel sorumlulugunu tasıma hususlarıdır. Hukuk devleti suç ile suçlularla mücadele ederken kendi koymus oldugu kurallara uymak zorundadır. CMUK’nun 135/a maddesinde açıkca yasak sorgu yöntemleri sayılmıstır. Bunlar kötü davranma, iskence, zorla ilaç verme, yorma, aldatma, bedensel cebir ve siddette bulunma, bazı araçlar uygulama, kanuna aykırı menfaat vaadinde bulunma olarak ifade edilebilir. Eger bu yöntemleri kullanarak suça ulasmıs, suçluyu yakalamıs, delil bulmussanız hukuka aykırı bir islem yapmıstırsınız demektir ve bunların muhakemede kulanılmaması gerekmektedir. Sonuç olarak sanıgın ifadesi, ancak, sanıgın kendi serbest iradesinin sonucu olarak olarak ortaya çıkabildigi durumlarda bir delil olabilir. Sanıgın serbest, hür iradesine dayanmayan, yasak sorgu yöntemleriyle elde ettiginiz delillerin hiçbir geçerliligi bulunmaz. Bu durum da açıkca CMUK’da gösterilmistir.

Despite the recent development in scientific and technological methods of investigation, the statements of suspects are still considered important during preliminary police investigations by the police, however it must be ensured that the interrogation techniques are lawful. lf the interrogator applies unlawful methods, the statements obtained therein can not be used in subsequent legal proceeding againts the suspect. Because The statement obtained due to the illegal means is not reflevtive of the free will of the suspect. Credit goes to these prohibitions because of which the suspect is free to act according to his own conscience and not compelled to say anything which might incriminate him. The basis of the suspect not to incriminate himself forbids not to make statement which can cause result againts himself. Changes to the law on Criminal Procedure were announced in Nowember 1992. according to these changes, the law stipulates that a defendant’s statements must reflect his own free will. Maltreatement, torture, giving medications by force, fhysical force or violence, physical or emotional disturbances that misdirect the will, such as instruments of torture, are prohibited. An illegal advantage may not be promised. Even if there is consent, testimony extracted by use of the above mentioned prohibited methods may not be considered as evidence. In conclusion, on torture, Turkish courts have for many years in no way accepted confessions as proof if there is even slight evidence that they were extracted under pressure or torture or other ill-treatment.