Acil servis hekimlerinde görülen tükenmişlik sendromu ve imposter sendromlarının organik nedenler ile ilişkisinin araştırılması

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı acil servis hekimlerinde tükenmişlik sendromu ve imposter sendromu varlığını araştırmak; tükenmişlik sendromu ile imposter sendromunun ilişkilerini belirlemek ve bunun altında yatan organik patolojileri incelemektir. Metod: Araştırmamız 01.04.2024 - 01.07.2024 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş olup acil servislerde çalışan hekimlerin sosyodemografik özelliklerini, mesleki bilgilerini, şiddete maruziyeti, bilinen hastalık varlığını, ilaç kullanımını, operasyon öyküsünü, psikolojik destek alımı varlığını sorgulayan; Maslach Tükenmişlik Ölçeği(MBİ)’ni ve Clance İmposter Ölçeği(CİÖ)’ni içeren bir anket çalışmasıdır. Bulgular: Araştırmaya katılan 470 acil hekiminin %43,2’si kadın, %56,4’ü erekek olup yaş ortalaması 30±6,46 yıldır. Hekimlerin %40,6’sının orta, % 39,1’inin yüksek düzeyde duygusal tükenme; %47,4’inin orta, %31,5’inin yüksek duyarsızlaşma; %94,7’sinin düşük kişisel başarı; %47,9’unun orta imposter sendromu puanlarına sahip olduğu saptanmıştır. Hekimlerin tükenmişliğiyle yaş ve acil serviste çalışma süresi arasında negatif korelasyon olduğu saptanmıştır. Kadın, psikolojik destek alan, psikiyatri tarafından reçeteli ilaç kullanan, boşanmışlara göre bekar olan hekimlerde duygusal tükenme yüksek saptanmıştır. Operasyon geçirmiş, psikolojik destek alan, devlet hastanesinde çalışan, sözel/fiziksel şiddete maruz kalan hekimlerde duyarsızlaşma düzeyi yüksek saptanmıştır. Kadın, psikolojik destek alan, psikiyatrik ilaç kullanan, boşanmışa göre bekar olan, ruhsal hastalığı bulunan hekimlerde imposter sendromu düzeyi yüksek saptanmıştır. Ayrıca imposter sendromunun ve tükenmişlik sendromunun istatistiksel olarak birbirlerinin risk faktörü olduğu belirlenmiştir. Çalışmamızın sonucunda acil hekimlerinin, orta düzeyde tükenmiş ve impostor olduğu saptanmıştır. Sosyodemografik özelliklerin yanı sıra şiddetin, psikolojik destek durumunun da önemi görülmüştür. Yapılan tespitler doğrultusunda acil servislerde güvenliğin sağlanması, hekimlerin psikolojik/psikiyatrik desteğe teşvik edilmesi ve bunun kolaylaştırılması önem arz etmektedir.Objective: This study aims to assess burnout levels and the presence of imposter syndrome among emergency physicians, examine their relationship, and explore potential underlying organic pathologies. Methods: Conducted between April 1 and July 1, 2024, this survey study included emergency physicians, assessing their sociodemographic characteristics, professional background, exposure to violence, medical conditions, medication use, surgery history, and psychological support status. The survey incorporated the Maslach Burnout Inventory (MBI) and the Clance Imposter Phenomenon Scale (CIPS). Results: Among 470 participants (43.2% female, 56.4% male, mean age 30±6.46 years), 40.6% had moderate and 39.1% had high emotional exhaustion; 47.4% had moderate and 31.5% had high depersonalization; 94.7% had low personal accomplishment; and 47.9% had moderate imposter syndrome scores. Burnout correlated negatively with age and emergency service experience. Emotional exhaustion was higher among females, those receiving psychological support, using psychiatric medication, and single physicians. Depersonalization was higher in those with a surgery history, receiving psychological support, working in public hospitals, or exposed to violence. Imposter syndrome was more prevalent in females, those receiving psychological support, using psychiatric medication, single physicians, and those with mental illness. Imposter and burnout syndromes were significant risk factors for each other. Conclusion: Emergency physicians experience moderate burnout and imposter syndrome. Violence exposure and psychological support play crucial roles. Ensuring workplace security and facilitating mental health support for physicians is essential.