Küçükkumla bölgesinde 55 yaş üstü nüfusta demans prevalansı ve demans oluşumunu etkileyen etmenlerin araştırılması

Abstract

Bu çalışma, Küçükkumla Bölgesinde yaşayan 55 yaş üstü nüfusta, demans prevalansınının saptanması ve demans oluşumunu etkileyen etmenlerin araştırılması amacıyla yapılmıştır. Araştırma kesitsel tiptedir. Bu yaş grubunun tamamını oluşturan 718 kişiden 710'una ulaşılmıştır. Kişilere iki bölümden oluşan bir anket, yüzyüze görüşme şeklinde uygulanmıştır. Anketin birinci bölümü kişilere ait demografik bilgileri, ikinci bölümü de kognitif durumu ölçmeyi sağlayan MMSE ( Mini Mental Durum Değerlendirmesi ) testini içermektedir. Kişilere, anket dışında herhangi bir fizik muayene, laboratuar veya radyolojik tetkik uygulanmamıştır. Çalışma bitiminde, elde edilen veriler SPSS istatistik programı ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, Küçükkumla'da yaşayan SS yaş üstü nüfusta orta kognitif bozukluk oram % 6.2, hafif kognitif bozukluk oranı % 14.1 olarak bulunmuştur. Toplumun kognitif durum yönünden % 79.7'si normal sınırlarda tespit edilmiştir. Bu değeri, diğer toplumlarla kıyaslarken tanıyı destekleyecek ek bir muayene yönteminin kullanılmadığım göz önüne almak gerekmektedir. Prevalansın yaşlanmayla birlikte arttığı gözlenmiştir. Ayrıca demansın, kadınlarda erkeklerden daha fazla görüldüğü saptanmıştır. Evli olmamanın ve düşük eğitim düzeyinin de demans için birer risk etmeni olduğu görülmüştür. Aile hikayesi, kafa travması ve hipertansiyon ile demans arasında bir ilişki saptanmamıştır. Telefon kullanma zorluğu, parasal konular ve alışverişteki hatalar, eşyalarının bulunduğu yerleri unutmak gibi bazı günlük yaşam işlevleri ile yer-zaman oryantasyonundaki bozulmaların da olası ön belirtiler olabileceği sonucuna varılmıştır. Bulgularımız, demansın tüm dünyada olduğu gibi bu bölgede de önemli bir sağlık sorunu olduğunu düşündürmektedir. Ortalama yaşam süresinin uzamasıyla birlikte demans prevalansının daha da yükseleceğini unutmamak gerekmektedir. Hastalığın erken tanısına yönelik olarak toplumu bilinçlendirmek çok önem kazanmaktadır. Demans sanıldığı gibi yaşlılığın doğal bir sonucu değil, ayrı bir hastalıktır.

This study was made for researching of the factors effecting dementia formation and for determination of dementia prevalence on the population consisting of those of over 55 years of age living in the Kucukkumla region. This research has a cross sectional nature. 710 people out of 718 constituting all of such age group have been reached. A public-survey including two chapters was directed to people by the performance of face-to-face discussions. First chapter of the public-survey comprises demographic information related with pertinent people and second chapter comprises MMSE (Mini Mental State Examination ) test ensuring to measure cognitive situation. Note that neither physical treatment was held and nor laboratory and radiologic survey was applied to the related people. At the end of the study, findings obtained were evaluated by the aid of SPSS statistical programme. According to research results, it was found that medium range cognitive failure ratio on the population consisting of those of 55 years of age living in the Kucukkumla village was 6,2 %, slight range cognitive failure ratio was 14,1%. 79,7% of the society was found having a normal limitations from the aspect of cognitive situation. It should be taken into consideration that no additional method which will support that diagnosis was used when making comparision of this value with other socities. It was observed that prevalence increased in line with aging. In addition, it was found that dementia İs more frequently occasional on women than men. Unmarriage and lower level of education constitutes a risk factor for dementia. No relation was found between family backround, head trauma and hypertension and dementia. It was concluded that some daily living functions such as difficulty in using telephone, financial matters and mistakes in shopping, forgetting the positions of goods and failure in place-time orientations possibly constitutes presymptoms. Our findings cause us to consider that dementia is an outstanding health problem in this region as well as throughtout the world. It should be noted that the more elangation of avarage life time, the more dementia prevalence increase. Making the society aware of the importance of early diagnosis for such disease will make useful contribition. Dementia, as known, is not a natural result of old aging, but is a seperate disease.