John Chrysostom ve ilk dönem Hıristiyanlıkta Yahudi algısı

Abstract

Yahudilik ve Hıristiyanlığın birbirinden ayrılması ve ayrı dinler olarak tanımlanmaları ile ilk yüzyıllarda Hıristiyanların Yahudi karşıtlığı/düşmanlığı birbiriyle ilişkili olmuştur. Hıristiyan hareketi Yahudi kökenli bir hareket olarak ortaya çıktığı için kendisinin hak din olduğunu iddia etmesi Yahudiliğin hatalı olduğunu göstermesini gerektirmiştir. Bu durum Hıristiyanların Yahudilere karşı Adversus Judaeos diye bilinen bir literatür oluşturmalarını beraberinde getirmiştir. Bu araştırmada John Chrysostom’un 4. yüzyılda Antakya’da îrâd ettiği ve Adversus Judaeos literatürünün en etkili metinlerinden biri olan Yahudi karşıtı sekiz vaazı üzerinden Hıristiyanlığın kendini tanımlaması ve Yahudi-Hıristiyan ilişkileri ele alınmaktadır. Bu amaçla Chrysostom’un Hıristiyan kimliği anlayışı, Yahudi karşıtlığı ve dönemindeki Yahudi-Hıristiyan ilişkilerine dair verdiği bilgiler incelenmektedir. Birinci Bölüm’de John Chrysostom’un hayatı, eserleri, kaynakları ve retoriği ele alınmış ve böylelikle onun kişiliği ve aldığı eğitim hakkında bilgi verilmektedir. Ayrıca bu bölümde onun Hıristiyan ve öteki anlayışından bahsedilmiştir. İkinci Bölüm’de Hıristiyan tarihinde Yahudilere karşı oluşturulmuş Adversus Judaeos literatürü ele alınmıştır. Bu literatür içinde Chrysostom’un Yahudi algısı ve Yahudilik eleştirileri ise Üçüncü Bölüm’de incelenmiştir. Yine bu bölümde Chrysostom’un antisemitizm tartışmaları içerisindeki yeri de değerlendirilmiştir. Dördüncü Bölüm’de ise Chrysostom’un verdiği bilgiler üzerinden 4. yüzyılda Antakya’da Hıristiyanların Yahudilerle dinî ve sosyal ilişkilerinden bahsedilmekte ve böylece Chrysostom’un retoriği ile toplumsal gerçeklik arasındaki çelişkiye dikkat çekilmektedir.The issue of the separation of Judaism and Christianity in the first centuries has been closely related to the anti-Jewish sentiments among Christians. Since the Christian movement arose as a movement of Jewish origin, its claim to be the true religion required it to Show that Judaism was wrong. This situation led Christians to create a literature against Jews which is known as Adversus Judaeos. In this study, the self-definition of Christianity and Jewish-Christian relations are discussed through John Chrysostom’s eight sermons against Jews, which were delivered in the 4th century in Antioch, and which constitute one of the most influential texts in the Adversus Judaeos literature tradition. This study explores how Christianity defines itself and addresses Jewish-Christians through the examination of Chrysostom’s understanding of Christian identity, his anti-Judaism and the information he provides about Jewish-Christian relations in his own time. In the First Chapter, the life, works, sources and rhetoric of John Chrysostom are examined. Additionally, this chapter delves into his understanding of Christian identity and ‘the other.’ The Second Chapter discusses the Adversus Judaeos literature in Christian history. The Third Chapter deals with Chrysostom’s perception of Jews and his criticism of Judaism and discusses Chrysostom’s sermons in terms of antisemitism. In the Last Chapter, the religious and social relations of Christians with Jews in Antioch in the 4th century are discussed through the information provided by Chrysostom and thus the contradiction between Chrysostom’s rhetoric and social reality is pointed.