Dindar bireylerin engellilere karşı tutum ve davranışları üzerine bir araştırma

Abstract

Engelli doğmak veya engelli olmak insan hayatında anlamlandırılması en zor konulardan biridir. Din hayatın her alanında olduğu gibi anlam arayışında da bize kolaylık sağlamakta ve kişilere bir amaç sunmaktadır. Bu amaç doğrultusunda kendimizce yaşadığımız problemlere cevaplar bulabiliriz. Araştırmada iç güdümlü ve dış güdümlü dindarların herhangi bir nedenden ötürü yetersizlikten etkilenmiş bireylere yönelik tutumlarında farklılık olup olmadığı incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda dindarlık puanı ile engellilere yönelik tutumlar arasında pozitif yönde ilişki bulunmuştur. İç güdümlü dindarlık puanı arttıkça engellilere yönelik tutumlarında da olumlu yönde artış görülmüştür. Çalışmamızda hem nitel hem de nicel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmamızda Allport’un dindarlık ölçeği ve ÖZİDA’ nın hazırlamış olduğu engellilere yönelik tutum ölçeği ile yapılan anket çalışmasının sonuçları verilmekte ve değerlendirilmektedir.

Being born disabled or being disabled is one of the most difficult issues to understand in human life. As in all other areas of life, religion provides us convenience and aims . For this purpose, we can overcome and find answers to the problems that we experience. The main focus of the research is whether there is a difference in the attitudes towards the disabled by instrinsic religiousness and extrinsic religiousness. As a result of our study, a positive relationship has been found between the religiosity level and attitudes towards disabled people. Attitudes towards people with disabilities increased positively as instrinsic religiousness level increased. In our study, both qualitative and quantitative research methods have been used. In our study, the results of the survey conducted with Allport's religiosity scale and the attitude scale prepared by ÖZİDA have been presented and evaluated.