Keles yöresi kiraz bahçelerinin beslenme durumlarının toprak yaprak ve meyve analizleri ile belirlenmesi

Abstract

Bursa ili, Keles ilçesi sınırları içinde farklı lokasyonlarda yer alan beş kiraz (Prunus avium L.) bahçesinden toprak örnekleri alınmıştır. Toprak örneklemesi yapılan bahçelerde yaprak ve meyve numuneleri de alınarak besin elementi analizleri sonucunda kiraz bahçelerinin beslenme durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Kiraz bahçelerinde toprakların genellikle kumlu-killi tın bünyede olduğu belirlenmiştir. Toprak pH’ları 7,40-8,72 arasında hafif alkali olarak değerlendirilmiştir. Toprakların elektriksel iletkenlik (EC) değeri 364-612 µScm-1 arasında belirlenirken toprakların tuzluluk sorununun olmadığı görülmüştür. Toprakların kireç (CaCO3) (%0,41- %48,83) ve organik madde içeriklerinin (%0,69 ile %3,45) çok geniş bir aralıkta değiştiği görülmüştür. Toprak örneklerinde toplam azot %0,028 ile %0,200 arasında, yarayışlı fosfor ise 2,60-17,32 mg kg-1 arasında bulunmuştur. Ekstrakte edilebilir potasyum (33,00-326,00 mg kg-1), kalsiyum (6215-10835 mg kg-1) ve magnezyum (469,81-785,40 mg kg-1) değerlerinin de yetersiz ile fazla sınırlar arasında geniş bir aralıkta değiştiği belirlenmiştir. Bitkilerin azot (%1,87-3,09) ve fosfor (%0,19-0,22) içerikleri yeterli sınırlar arasında, potasyum (%1,04-1,66), magnezyum (%0,35-0,59) ve demir (37,93-65,18 mg kg-1) içerikleri ise sınırın altında belirlenmiştir. Bitkilerin kalsiyum (%1,08-1,80) ve bakır (9,38-12,40 mg kg-1) içerikleri ise fazla olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma sonucunda, bölgedeki kiraz üreticilerinin toprak ve bitki analizlerine dayanmayan gübre kullandığı ve organik gübre kullanımına yeterince önem vermediği ortaya konmuştur. Özellikle, kullanılacak kimyasal ve organik gübrelerin dozları, uygulama yöntemleri ve zamanlarının toprak ve yaprak analizlerine dayalı olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.Soil samples were taken from five cherry (Prunus avium L.) orchards located at different locations within the borders of Keles district of Bursa province. Leaf and fruit samples were also taken from the orchards where soil sampling was performed, and the aim was to determine the nutritional status of the cherry orchards as a result of nutrient element analyses. It has been determined that the soils in cherry orchards generally have a sandy-clay loam texture. Soil pH values were evaluated as slightly alkaline between 7,40-8,72. Electrical conductivity (EC) values of the soils were determined between 364-612 µS cm-1 and it was observed that the soils did not have a salinity problem. It was observed that the lime (CaCO3) (0,41%-48,83%) and organic matter contents (0,69%-3,45%) of the soils varied in a very wide range. Total nitrogen in soil samples was found to be between 0,028% and 0,200%, and available phosphorus was found to be between 2,60-17,32 mg kg-1. Extractable potassium (33,00-326,00 mg kg-1), calcium (6215-10835 mg kg-1) and magnesium (469,81-785,40 mg kg-1) values were also determined to vary in a wide range between insufficient and excessive limits. Nitrogen (1,87-3,09%) and phosphorus (0,19-0,22%) contents of the plants were determined to be within sufficient limits, while potassium (1,04-1,66%), magnesium (0,35-0,59%) and iron (37,93-65,18 mg kg-1) contents were determined to be below the limit. Calcium (1,08-1,80%) and copper (9,38-12,40 mg kg-1) contents of the plants were evaluated as high. As a result of this study, it was revealed that cherry producers in the region used fertilizers that were not based on soil and plant analysis and did not give enough importance to the use of organic fertilizers. In particular, it was concluded that the doses, application methods and times of chemical and organic fertilizers to be used should be planned based on soil and leaf analysis.