İdiyopatik pulmoner fibrozis ve progresif pulmoner fibrozis hastalarında periferik kan monosit düzeyinin prognoz ilişkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı İPF ve PPF hastalarında periferik kan monosit düzeyinin prognoz ile ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmasına, Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Göğüs Hastalıkları anabilim dalında 01.01.2018-22.10.2023 tarihleri arasında pirfenidon ve nintedanib tedavisi başlanan 245 hasta çalışmaya dahil edildi. Monosit düzeyleri ile mortalite ilişkisi Kaplan-Meir, Cox regresyon ve ROC analizleri ile değerlendirildi. Bulgular: İPF olgularında yaş 68,60 (63,69-73,19) yıl olarak saptanmış olup, %70,9’I erkek idi. PPF olgularında yaş 63,61 (54,76-70,55) yıl olarak saptanmış olup, %64,3’ü kadın idi. İPF ve PPF grupları arasında cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,001). Vücut kitle indeksi, İPF olgularında 29,24 ± 4,55 kg/m2, PPF olgularında 30,05±4,79 kg/m2 olup gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır (p=0,330). Monosit düzeyinin 5 yıllık mortalite ile ilişkisi değerlendirildiğinde tüm hastaların, sağ ve eksitus grupları karşılaştırıldığında eksitus grubunda monosit (109/L) sayısı daha yüksek saptanmıştır (p=0,034). Tüm hastalarda mortaliteyi öngörmede en uygun monosit kesim düzeyi AUC: 0,588 olarak belirlenmiştir (p=0,037). Kaplan-Meir sağkalım analizinde monosit düzeyi ≥0,785 x (109/L) olan tüm hastaların olduğu grupta sağkalım oranı daha düşük saptanmıştır (p=0,004). İPF olgularında 5 yıllık mortaliteye etki eden tek değişkenli Cox regresyon analizinde monosit sayısındaki her bir birim artış mortaliteyi 3,8 kat arttırdığı saptanmıştır (HR:3,806; p=0,003). Kaplan-Meir sağkalım analizine göre ise, monosit düzeyi ≥0,781 x (109/L) olan İPF olgularının olduğu grupta sağkalım oranı daha düşük saptanmıştır. xiv Sonuç: Çalışmamız İPF ve PPF hastalarında periferik kan monosit düzeyinin uzun dönem mortalite açısından potansiyel bir prognostik biyobelirteç olabileceğini desteklemektedir.Objective: The aim of this study was to evaluate the association between peripheral blood monocyte levels and prognosis in patients with Idiopathic Pulmonary Fibrosis (IPF) and Progressive Pulmonary Fibrosis (PPF). Materials and Methods: This retrospective cohort study included 245 patients who were initiated on pirfenidone or nintedanib treatment between 1- January-2018, and 22-October-2023, at the Department of Chest Diseases, Bursa Uludağ University Faculty of Medicine. The relationship between monocyte levels and mortality was analyzed using Kaplan-Meier survival analysis, Cox regression, and ROC curve analysis. Results: The median age of patients with IPF was 68.60 years (range: 63.69–73.19), and 70.9% were male. In the PPF group, the median age was 63.61 years (range: 54.76–70.55), and 64.3% were female. A statistically significant difference in sex distribution was observed between the IPF and PPF groups (p<0.001). Body mass index (BMI) was 29.24 ± 4.55 kg/m² in IPF patients and 30.05 ± 4.79 kg/m² in PPF patients, with no statistically significant difference between the groups (p=0.330). When evaluating the relationship between monocyte levels and 5-year mortality, monocyte count (10⁹/L) was significantly higher in the deceased group compared to survivors across all patients (p = 0.034). The optimal monocyte cutoff level for predicting mortality in the entire cohort was determined to be AUC: 0.588 (p = 0.037). According to Kaplan-Meier analysis, patients with monocyte levels ≥ 0.785 × 10⁹/L had significantly lower survival rates (p = 0.004). In univariate Cox regression xvi analysis of IPF patients, each unit increase in monocyte count was associated with a 3.8-fold increase in 5-year mortality risk (HR: 3.806; 95% CI: 1.555– 9.310; p = 0.003). Kaplan-Meier survival analysis also demonstrated significantly lower survival in IPF patients with monocyte levels ≥ 0.781 × 10⁹/L. Conclusion: Our study suggests that peripheral blood monocyte levels may serve as a potential prognostic biomarker for long-term mortality in patients with IPF and PPF.