Mahtumkulu divanı ve yedi asırlık Türkçe bir manzume, şerh ve tenkit eden: şeyh Muhsin fânî, İstanbul 1340

Abstract

Risalenin mukaddimesinde, bu kitabın, umumu Türk dillerine ait neşir etmek istediği tetebbuat külliyatından bir cüz olduğunu ve “25 sene mütemadiyen vakfı vücut ettiği lügat nameleri ikmale muvaffak olduktan sonra Garp Türkçesinin geçirdiği safahat inkılâbın mühim enmuzeci olan bu divançeyi tab ettirmek” fikrine geldiğini söyleyen naşir, gerek “Mahtumkulu”1, gerek “yedi asırlık Türkçe manzume”nin Türk edebiyatı ve lisaniyatı tarihindeki mevkilerini layıkıyla takdir ederek neşrine de o nispette halis ilmi maksatla ehemmiyet verdiğini anlatmaktadır.