Kronik bel ağrılı hastalarda fizyoterapi programının ağrı düzeyi, fonksiyonel düzey ve psikolojik duruma etkisi

Abstract

Çalışmamız, kronik bel ağrılı hastalarda kısa süreli standart fizyoterapi programının, ağrı düzeyine, fonksiyonel yetersizliğe ve psikolojik duruma etkisini değerlendirmek amacıyla planlanmıştır. Çalışmaya 25-60 yaş arası, kronik bel ağrısı tanısı ile fizyoterapi programına alınan 30 ev hanımı hasta dahil edildi. Hastaların sosyo demografik verileri kaydedildi. Okuma yazma bilme kriteri göz önünde bulunduruldu. Olgulara haftada 5 gün olmak üzere toplam 10 seans hotpack, ultrason ve Transkutanöz Elektriksel Sinir Stimülasyonu’ndan oluşan standart fizyoterapi programı uygulandı. Ağrı; Vizüel Analog Skalası ile, fonksiyonel düzey; Revize Oswestry Fonksiyonel Yetersizlik Skalası ile ve psikolojik durum; Beck Depresyon Envanteri ile değerlendirildi. Değerlendirmeler tedavi öncesi ve tedavi sonrası olmak üzere 2 kez tekrarlandı. Tedavi öncesi ve sonrası yapılan değerlendirmelerde, çalışmaya katılan bireylerin fizyoterapi programı sonrası ağrı şiddeti değerlerine bakıldığında, fizyoterapi programı öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma olduğu görüldü (p<0,001). Fizyoterapi programı öncesi ve sonrası özürlülük düzeyleri ve psikolojik durum karşılaştırıldığında; anlamlı fark bulundu (p<0,001). Bulgularımıza göre, fizyoterapi programı kronik bel ağrılı hastalarda ağrıyı ve özürlülük düzeyini azaltıp, fonksiyonel yeterliliği arttırmakta ve depresyon düzeyini azaltarak psikolojik durumda iyileşme sağlamaktadır.

Our study was planned to evaluate the effect of short-term standard physiotherapy program on the pain level, functional disability and psychological condition in patients with chronic low back pain. 30 patients, who were housewives aged 25-60, diagnosed with chronic low back pain and enrolled in a physiotherapy programme, were included in the study. The patients’ socio-demographic data were recorded. Literacy criteria were taken into consideration. A standard physiotherapy programme comprising a total of 10 sessions of hot pack, ultrasound and transcutaneous electrical nerve stimulation over a five-day period was applied to the cases. Pain was assessed with Visual Analogue Scale, functional level with Revised Oswestry Functional Disability Questionnaire, and psychological state with Beck Depression Inventory. Measurements were taken twice, once before and once after treatment. In the assessments made before and after treatment, when the pain level values of individuals participating in the study were examined following the physiotherapy programme, a significant statistical reduction in pain levels compared with before the physiotherapy programme was observed (p<0.001). When disability levels and psychological state prior to and following the physiotherapy programme were compared, a significant difference was found (p<0.001). According to our findings, the physiotherapy programme increases functional ability by decreasing pain and disability level, and provides improvement in psychological state by reducing depression levels in patients with chronic low back pain.