Bir tefsir problemi olarak bütün varlıkların Allah'ı tesbîh etmesi

Abstract

Kur'ân’da bütün varlıkların Yüce Allah’ı tesbîh ettiği ifade edilmektedir. Akıllı varlıkların Allah’ı tesbîh etmesi anlaşılır bir şeydir; fakat akıl sahibi olmayan varlıkların tesbîhinin ne anlama geldiği konusu, müfessirler arasında tartışmalı bir konudur. Bir kısım müfessir bunun, akıl sahibi olmayan varlıkların hakîkî anlamda, sözlü olarak, insanlar tarafından anlaşılmayan bir şekilde gerçekleştiğini ifade etmektedir. Bir kısım müfessir ise bunun, söz konusu varlıkların Allah’ın yüceliğine delâlet etmesi şeklinde gerçekleştiğini kabul etmektedir. Bu makalede, zikredilen iki görüşü savunan müfessirlerin, görüşlerini nasıl temellendirdiklerine ve ne gibi deliller ileri sürdüklerine değinilmektedir.

It is defined in the Qur’ân that all beings have hymned God’s praise. It is understandable to hymn God’s praise by the beings which have reason; but the hymn of the beings which have not reason is a disputatious subject among the interpreters of the Qur’ân. Some interpreters understand this station as a truth, verbal station and that is a hymn God’s praise of the beings which haven’t reason and not understandable by mankind. The others understand that station as the indicate of these beings to the exaltedness of God. In this article, it is considered these two opinions and their proofs about this subject.