Selülozik esaslı liflerde fibrilleşmenin kopma yükü ve uzama oranı üzerine etkisi

Abstract

Bu çalışmada NaOH içeren alkali solüsyon içerisinde fibrilleştirilmiş viskoz, modal, tencel standart ve tencel A-100 liflerinin, fibrilleşme öncesi ve sonrasında kopma uzaması ve kopma yükü değerleri Instron 4301 test cihazında ölçülmüştür. Liflerin fibrilleştirilmesinde NÜVE ST 402 model su banyosu ile NÜVE ES 500 model soğutmalı inkübütör kullanılmıştır. Fibrilleştirme işlemi sonucunda tüm liflerin başlangıç durumlarına göre kopma dayanımlarında bir azalma meydana gelmiştir. En fazla azalmayı tencel standart (%17,93) göstermiş, bunu sırasıyla modal (%15,43), viskon (%11,78) ve tencel A-100 (%10,23) lifleri takip etmiştir. Fibrileşmeden sonra, kopma uzamasında modalda %21,04, viskozda %17,91, tencel A-100 de ise %1,40 artış olurken, tencel standartda %1,56 azalma tespit edilmiştir. Fibrilasyon öncesi ve sonrası liflerin yüzey yapıları ve kesit alanları da taramalı elektron mikroskobuyla (SEM) gözlemlenmiştir.

In this study, the elongation and strength of viscose, modal, tencel standard and tencel A-100 fibres in alkali solution of NaOH, were measured at both before and after fibrillation with an Instron 4301 test equipment. NUVE ST 402 water bath and NUVE ES 500 cooling type incubator were used during the fibrillation of the fibers. It was found that the breaking loads in all fibrillated fibers were remarkably reduced comparing to the initial conditions. Tencel standard showed the largest reduction with a value of 17,93%, followed by 15,93% in modal, 11,78% in viscose and 10,23% in tencel A-100, respectively. The results also showed that the highest extension ratio after the fibrillation was recorded in modal (21,04%), and then viscose (17,91%) and tencel A100 (1,40%) on the contrary, this value decreased by 1,56% in tencel standard. The cross sectional area and surface structure in fibers were also visualised by using scattering electron microscopy (SEM).