Anonim şirketlerde yedek akçe politikası

Abstract

Gelişen ekonomik koşullara paralel olarak ekonomi alanında faaliyette bulunan tüm birimlerle birlikte işletmelerde değişime uğramışlar ve gelişmişlerdir. İşletmelerin uğradığı bu değişim ve gelişimler ya işletmelerin kendi bünyelerinden gelen zorlamalar yahut da değişen ekonomik çevrenin baskıları sonucunda ortaya çıkmıştır. Hukuki yapı açısından günümüz yaygın işletme türlerinden birini oluşturan anonim şirketlerde gelişen teknoloji ve yığın üretimin zorunlu kıldığı büyük miktardaki sermaye ihtiyacı ve onun gerektirdiği yönetim biçiminin zorlamalarıyla bugünkü yapılarına kavuşmuşlardır. Bu yapılan içinde de işletmenin devamlılığını ve gelişimini sağlayacak bir politika oluşturmuşlardır. Bu genel politika içinde işletmenin elde etmiş olduğu karların ne kadarının yedek akçe olarak alacağı ne kadarının hissedarlara dağıtılacağı ayrılan yedek akçelerin ne şekilde kullanılacağı sorunu yedek akçe politikasının konusunu teşkil eder. Hissedarlara veya kar payı alma hakkına sahip olanlara dağıtılacak olan kar paylarının belirlenmesi ve dağıtım şekli de kar dağıtım politikasının kapsamı içinde yer alır. Ancak her iki politikada, elde edilen karların ne şekilde kullanılacağını tespite yöneldiğinde bunları kesin çizgilerle birbirinden ayırmak da mümkün değildir. Konu geniş anlamda ele alındığında, yedek akçe ve kar dağıtım politikalarının aynı anlamları taşıdığını söylemek mümkündür. Her iki politika arasındaki en önemli fark; karın yedek akçe olarak ayrılmasına hissedarları özgü çıkarlar veya şirket çıkarları açısından yaklaşmaktadır. Konumuz yedek akçe politikası olduğundan kar dağıtım şirket çıkarları açısından bakacağız.