Isambert, F. A.2020-11-022020-11-021992Isambert, F. A. (1992). "Din fenomenolojisi I". çev. Zeki Özcan. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4(4), 355-366.1301-3394https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/144186http://hdl.handle.net/11452/13689Din fenomenolojisinden söz etmeden önce, fenomenolojinin kendi man­tığına göre, genel bir tanımını yapmak gerekir. Oysa ileride göreceğimiz gibi "fe­nomenoloji'' terimi tek anlamlı olmaktan uzaktır. Husserl fenomonolojiye en ke­sin biçimini verdiyse de, fenomenoloji uygulaması, husserlci gelenekle sınırlı değildir. İşe, fenomenolojinin genel bir tanımıyla başlayacak olursak, bu terime, ya çok kapalı, hatta görünenin bilimi anlamına alınırsa, bundan dolayı kullanışlı olmayan bir anlam vermeye; ya da Husserl’in yaptığı daha sınırlı anlamı kabule mecbur oluruz. Ama sonuncuyu kabul ettiğimiz takdirde, sonradan onu terketmek zorunda kalabiliriz. ersine, önce bir objeler grubunu, dinî olguları ele almak ve onlara kesin olarak nasıl nüfuz edebileceğimizi göstermek, sonradan husserlci prensiplerle karşılaştırabileceğimiz fenomenolojik bir bakış açısı kazanmamızı sağlar. Husser­l’in prensiplerine çok az uyulması, bize çeşitli, doğrudan doğruya uygulanmış fenomenolojilerin bulunduğunu gösterir. Bunlara, "Jourdain’in fenomenolojisi" de­ diğimiz" sınırlan da pek iyi çizilmemiş olan ortak fenomenoloji de (phenomenologie commune) dahildir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessFenomenolojiHusserlAnlama isteğiDini olguTezahürDin fenomenolojisi IArticle35536644